سفارش تبلیغ
صبا
نوشته شده توسط : sahand

 

ناصرالدین شاه سالی یک بار (آن هم روز اربعینآش نذری می‌پخت و خودش در مراسم پختن آش حضور می‌یافت تا ثواب ببرددر حیاط قصر ملوکانه اغلب رجال مملکت جمع می شدند و برای تهیه آش شله قلمکار هر یک کاری انجام می دادندبعضی سبزی پاک می کردندبعضی نخود و لوبیا خیس می کردندعده‌ای دیگ‌های بزرگ را روی اجاق می گذاشتند و خلاصه هر کس برای تملق و تقرب پیش ناصر الدین شاه مشغول کاری بودخود اعلی حضرت هم بالای ایوان می‌نشست و قلیان می کشید و از آن بالا نظاره‌گر کارها بودسر آشپزباشی ناصرالدین شاه مثل یک فرمانده نظامی امر و نهی می کرد.

به دستور آشپزباشی در پایان کار به در خانه هر یک از رجال کاسه آشی فرستاده می شد و او می‌بایست کاسه آن را از اشرفی پر کند و به دربار پس بفرستدکسانی را که خیلی می‌خواستند تحویل بگیرند روی آش آنها روغن بیشتری می‌ریختندپر واضح است آن که کاسه کوچکی از دربار برایش فرستاده می شد کمتر ضرر می کرد و آنکه مثلا یک قدح بزرگ آش که یک وجب هم روغن رویش ریخته شدهدریافت می کرد حسابی بدبخت می شدبه همین دلیل در طول سال اگر آشپزباشی مثلا با یکی از اعیان و یا وزرا دعوایش می شد? آشپزباشی به او می گفت:

بسیار خوببهت حالی می کنم دنیا دست کیهآشی برات بپزم که یک وجب روغن رویش باشد.



کلمات کلیدی : ریشه ی ضرب المثل یه آشی بپزم
تاریخ انتشار : 93/4/31:: 7:25 عصر نظرات ( )